به گزارش خبرگزاری زاگرس نشینان؛ زینب خدایارکارشناس و متخصص حوزه مددکاری و آسیبهای اجتماعی در یادداشتی باعنوان ؛ مددکاری نوین؛ راهکاری برای التیامبخش آسیبدیدگان و کمبرخورداران خوزستان استان خوزستان، با وجود ظرفیتهای طبیعی و اقتصادی خود، همچنان با چالشهای اجتماعی متعددی روبهرو است؛ چالشهایی که بخش مهمی از آن ناشی از آسیبهای اجتماعی، فقر و […]

به گزارش خبرگزاری زاگرس نشینان؛ زینب خدایارکارشناس و متخصص حوزه مددکاری و آسیبهای اجتماعی در یادداشتی باعنوان ؛ مددکاری نوین؛ راهکاری برای التیامبخش آسیبدیدگان و کمبرخورداران خوزستان
استان خوزستان، با وجود ظرفیتهای طبیعی و اقتصادی خود، همچنان با چالشهای اجتماعی متعددی روبهرو است؛ چالشهایی که بخش مهمی از آن ناشی از آسیبهای اجتماعی، فقر و کمبود فرصتهای برابر برای شهروندان کمبرخوردار است.
در چنین شرایطی، نقش مددکاری نوین بهعنوان یک رویکرد تخصصی و هدفمند، بیش از پیش اهمیت پیدا میکند.مددکاری نوین، تنها به معنای ارائه کمکهای مالی یا مادی به افراد آسیبدیده نیست؛ بلکه به دنبال ایجاد فرصتهای واقعی برای توانمندسازی و خودکفایی مددجویان است.
هدف این رویکرد، تبدیل مددجو از فردی وابسته به جامعه به یک شهروند فعال و خودکفا است. به عبارت دیگر، مددکاری نوین مسیر خودکفایی را برای افراد کمبرخوردار هموار میکند و آنان را قادر میسازد تا با تکیه بر مهارتها و منابع درونی و بیرونی خود، زندگی پایدارتری بسازند.
در خوزستان، نمونههای موفق این نوع مددکاری شامل برنامههای آموزشی مهارتهای فنی، کارآفرینی اجتماعی، مشاوره روانشناختی و شبکهسازی اجتماعی است.
این برنامهها به مددجویان کمک میکند تا با یادگیری مهارتهای کاربردی، افزایش اعتمادبهنفس و ایجاد شبکههای حمایتی، نه تنها نیازهای روزمره خود را برطرف کنند، بلکه در مسیر رشد فردی و اجتماعی قرار گیرند.
کارشناسان حوزه مددکاری بر این باورند که این مدل توانمندسازی، علاوه بر کاهش آسیبهای اجتماعی و اقتصادی، نقش موثری در کاهش وابستگی جامعه به حمایتهای کوتاهمدت دارد و به تقویت انسجام اجتماعی و توسعه پایدار در سطح استان کمک میکند.
برای موفقیت این رویکرد، همکاری مستمر نهادهای دولتی، سازمانهای مردمنهاد و بخش خصوصی ضروری است تا برنامهها به صورت یکپارچه و هدفمند اجرا شوند.
در نهایت، مددکاری نوین در خوزستان میتواند به الگویی برای دیگر مناطق کشور تبدیل شود؛ الگویی که در آن افراد کمبرخوردار نه صرفاً کمککننده دریافت میکنند، بلکه تواناییهای خود را کشف و رشد میدهند و نقش فعال و موثر خود را در جامعه ایفا میکنند. این مسیر، نه تنها التیامبخش آسیبدیدگان است، بلکه سرمایهای ارزشمند برای توسعه انسانی و اجتماعی استان به شمار میآید.