تاریخ انتشار خبر: 1 شهریور 1397 | 20:17:54
کد خبر : 3258
یادداشتی ازمحمد سلطانی علاسوند:

شکاف که بزرگ شود و فاصله های زمانی و مکانی که طولانی گردد رخوت در روابط ایجاد میکنند و به عبارتی دیگر هرچه که میگذرد تحمل نبودن اشخاص راحت تر میشود و خطر جست و جویشان بیشتر.

زاگرس نشینان-تا همین یکی دو سال پیش ، هرمناسبتی که بود ، فرض میدانستم که به عده زیادی تبریک بگویم هربار لیست آنهایی که برای تبریک گفتن انتخابشان میکردم بیشتر از قبل میشد. شاید به چهل نفر پیامک میفرستادم،و از این میان کمتر از ده نفر جواب میگرفتم. اصلا تا چند سال قبل تبریک گفتن […]

زاگرس نشینان-تا همین یکی دو سال پیش ، هرمناسبتی که بود ، فرض میدانستم که به عده زیادی تبریک بگویم
هربار لیست آنهایی که برای تبریک گفتن انتخابشان میکردم بیشتر از قبل میشد.
شاید به چهل نفر پیامک میفرستادم،و از این میان کمتر از ده نفر جواب میگرفتم.
اصلا تا چند سال قبل تبریک گفتن میان همه رایج بود.
به رغم آنکه هزینه بیشتری هم برمیداشت و لازم بود برای هر پیامک ، خرجی دستت بیفتد. بعضی هم کارشان فرستادن پیامک دریافتی از یکی به آن دیگری و بلعکس.
اما من مقید بودم خودم چیزی بنویسم یا چیزی مرتبط با موضوع پیدا کنم اما قدری که گذشت هم گرفتاری ها بیشتر شد و هم از دیگر سو فکر شوم انتظار جبران از دیگران ، در ذهنم افتاد.
منت گذاشتن چه در عمل چه در سخن و یا در اندیشه از بدترین کارهایی است که میتوانیم درحق کسانیکه دوستشان داریم انجام دهیم.
حداقل میشود گفت افعال غیر مقید منت بردار نیستند.
کاری که جبری مارا بدان وا نداشته و تنها تقاضای خودمان بوده است که انجامش دهیم‌.
تدریجا آن لیست سی چهل نفره را که هرکدام از تبریکات مرا عده ایی از آنها تبریک میگفتند و از خویش آگاهم میساختند محدود کردم.
بیشتر گذشت و آن عده را نیز به فضای مجازی تقلیل دادم و تدریجا آن سنت از میان رفت.
آن عده را بخشی از دوستانم تعدادی از معلمانم و عده ایی از آشنایانم تشکیل میداد. اکنون میترسم به برخی تبریک گفته ، با خبر ناخوشایند مرگشان مواجه شوم.
جامعه بزرگ ، که همه در یک شهر نیستند تا هر روز از حال هم خبردار شوند ، اقتضائات خودش را دارند.. جستن احوال یکدیگر در آن نیز شرایط خاص و لوازم ویژه ایی میطلبد.
دراین میان ممکن است برخی از پرسششان مشعوف نشوند اما اغلب افراد این دلجویی ها و احوال پرسی ها را میپسندند.
شکاف که بزرگ شود و فاصله های زمانی و مکانی که طولانی گردد رخوت در روابط ایجاد میکنند و به عبارتی دیگر هرچه که میگذرد تحمل نبودن اشخاص راحت تر میشود و خطر جست و جویشان بیشتر.
مسخره است که بر سر ملی بودن یا مذهبی بودن مناسبت ها بیش از کارکرد اجتماعی آنها نزاع کنیم
میخواهد جشن غربی باشد یا شرقی ملی باشد یا اسلامی فرقی نمیکند،جملگی این کارکرد را دارند که قلوب را به هم نزدیک کند و مهر را بیفزاید.