تاریخ انتشار خبر: 6 خرداد 1400 | 15:15:00
کد خبر : 10201
یادداشتی از حسین علیخانی:

این هفت نفر !

به گزارش خبرگزاری زاگرس نشینان؛حسین علیخانی فعال سیاسی-اجتماعی در یادداشتی باعنوان: مولانا هم چنین روزی را میدید و مینالید به درگاه خدا و میگفت: ماییم که بی قماش و بی سیم خوشیم ؛ در رنج مرفهیم و در بیم خوشیم؟ و همه از ظلم به خدا پناه میبرند که خودش فرمود : هنگامی که به […]

به گزارش خبرگزاری زاگرس نشینان؛حسین علیخانی فعال سیاسی-اجتماعی در یادداشتی باعنوان: مولانا هم چنین روزی را میدید و مینالید به درگاه خدا و میگفت: ماییم که بی قماش و بی سیم خوشیم ؛ در رنج مرفهیم و در بیم خوشیم؟ و همه از ظلم به خدا پناه میبرند که خودش فرمود : هنگامی که به انسان ظلم شد، خدا صدای بلند مظلوم را دوست دارد و این دوست داشتن او (لایحب الله الجهر بالسو من القول الا من ظلم…. نسا- ۱۴۸ ) تاییدی دردآوراست چرا که جامعه ایران به مثابه بمب انرژی رها شده بر بستر شوک و دانایی و در اوج تبادل اطلاعات در حوزه تولید محتوا و اینترنت؛ بیش از هر چیزی بدنبال جستجوی حقیقت و پاسخ به پرسشهای خویش هستند و در اینراستا نسل جدید هم نظاره گر بداخلاقیهای سیاسی اجتماعی و شلختگی های سازمان یافته اکثر مسولان و کارگزاران و سیاست ورزان نظام و یک شورای نگهبانی هستند که علی القاعده باید؛ نگاهبان قانون و حفظ تمامیت ارضی ایران ! باشند اما اکنون چه کسی چکار دارد که نسل پرانرژی،واقع گرا و نوگرا بعلت عملکرد حکومتِ اقلیت و انقیاد اکثریت جامعه و حتا ندیدن جمهور و نظام؛صدای همه را درآورده و هنوز هم باور ندارند که مشارکت حداکثری با مردم ستیزی در ندیدن نمایندگان همه طیفها و دیدگاههای مختلف جامعه و بعبارتی سرمایه ارتباط حکومت و ملت در انتخابات ریاست جمهوری را به خطر انداخته و متاسفانه در چنین شرایطی با به حاشیه راندنِ تاثیر حضور مردم در انتخابات حداکثری و آزاد که بهترین راه مبارزه با تحریم کنندگان جهانی است، باز هم به اکثریت مردم جفا و اجماع ملی برای حفظ منافع ملی را به خطر انداخته اند.

امام خمینی (ره) در صحیفه نور جلد ۱۰ صفحه ۱۸۱ فرمودند: ما بنای این نداریم که یک تحمیلی بر ملتمان بکنیم اسلام به ما اجازه نداده که دیکتاتوری بکنیم و در صفحه ۲۴۷ جلد ۸ نیز فرمودند: اکثریت هر چه گفتند معتبر است ولو به ضرر خودشان باشد شما ولی آنها نیستید به من و شما چه کار دارد و در صفحه ۲۱۱ جلد ۲۰ فرمودند: نباید کاری کنیم که فردی بر مردم تحمیل شود و در صفحه ۲۸۴ جلد ۱۸ فرمودند: امروز مثل سابق نیست که یک لیستی درست بکنند و بفرستند هر جا که اینها باید بشود امروز اختیار دست خود شماست و احدی حق ندارد تصرف بکند و در صفحه ۱۹۳ جلد ۲۰ فرمودند: بارها گفته ام مردم در انتخابات آزادند و احتیاج به قیم ندارند و هیچ فرد یا گروه و دسته ای حق تحمیل فرد یا افرادی را به مردم ندارد و در صفحه ۲۵۴ جلد ۱۸ هم فرمودند: اینطور نیست که انتخابات را چند تا مجتهد عمل کنند؛ حالا درمیابیم چرا بارها و بالاخص در دوران دفاع مقدس اعلام کردند حفظ نظام و ایران از اسلام واجبتر است زیرا ایران مهمتر از جمهوری است که اگر اولی حاصل شود دومی با شرایط ارزشمندتری حاصل میشود و اصلاح امور مهمتر از اصلاح طلبان و توجه بر اصول مهمتر از اصولگرایان و توجه بر مشی اعتدال مهمتر از اعتدالگرایان است که اگر اینگونه باشد شاهد اینهمه بداخلاقی های سیاسی اجتماعی و هتاکی نسبت به رقبا و دولت قانونی مستقر نخواهیم بود و همه تمکین خواهند نمود البته انتخابات و حضور مردم در صحنه نیز بهتر از حضور حداقلی بنفع جبهه پایداری و تندروهای اصولگرا خواهد بود؛ بایستی باور کنیم نسل دوران انقلاب، هنوز هم با برخی خطاهای تاثیرگذار خویش در حوزه سیاسی اجتماعی و اقتصادی؛می توانند با قدرت تاثیرگذار خویش؛ جامعه را بنفع خویش به چالش بکشند اما خوبست از خود بپرسند:

آیا عملکرد آنان در ادامه مسیر توسعه ایران قابل تحمل خواهد بود یا انرژی عظیم ملت را نباید بجای صرف منازعات و چالشها و خطاهای خودساخته و برخی قوانین و مقررات ناصحیح، بسمت استفاده از ظرفیتهای تخصصی توسعه و سازگاری و فهم بیشتر دنیا سوق دهند تا اعتماد سوخته ملت اصلاح گردد؟

آیا نمیخواهند باورکنند که در دنیای مدرن ، نسل جدید؛ نسل شبکه های مجازی و ارتباطات نوین و اندیشه های بعضا غیر ایدیولوژیک؛ دیگر تحمل چنین رفتارهایی از نهادهای نظام را ندارند؟

نگارنده مدتها ست ؛ مایل نیست بنویسد و معتقد است در شرایط کنونی، هر نقدی از هر نوعش دیگر جواب نمیدهد؛ چون همان نسل اولیها، بالخص ماقبل تاریخ فوق ؛ پس از جنگ و اخیرا هم بیشتر، گوش شنوایی ندارند و اکنون ننویسندگی دشوار نیست؛ پس ننویسیم بهتر است ؛ مگر اینکه حرف جدیدی برای جامعه و حاکمان داشته باشیم و آنها برای بهبود فرایند امور بفهمند هر تحلیل و تحمیل بیشتری؛ مردم را به انزوا کشانده و ناامیدتر میکند و الان وقت ناامیدی و رنجاندن مردم نیست و باید تحت تاثیر گفتمانِ جدید آشتی ملی بنفع مردم و منافع ملی و دولت فراگیر ملی گام بردارند الان وقت گفتگو و تعامل در داخل و ارتباط با نظام بین الملل و آرامش مردم در گفتمانِ اجماع ملی برای توسعه و امنیت ملی فراهم است و اگر شایستگان از همه طیف های مورد وثوق مردم میدان داری نکنند و بجای دانش جدید، افق گشایی و امید به آینده و پویش فکری توسعه را ترویج ننمایند فردا دیر خواهد بود لذا همه باید درک کنیم که کشور در شرایط بسیار سخت و تحت فشارهای گوناگونی است و شاخص های مختلفی مردم را راضی به حضور حداکثری میکرد که خلل ایجاد کردند، هر چند درک واقعی ما از حال و آینده ایران میتواند راهگشا باشد و بقول فوکویاما در کتاب STRONG STAT که میگفت: حکومت زمانی مقتدر است که با سیستم و نظام بوروکراتیک شفاف و نوسازی در اجرای قوانین درست همراه بشود تا فساد ِ مقتدر بروز نکند.

نهایتا خروجی تلاشهای شورای محترم و این هفت نفر فارغ از خوب و بد؛ قابل دفاع نیست و مشارکت حداکثری را به چالش کشیده اند از همین رو اگر دولت اعتلافی تشکیل نشود و بفکر بدیهی ترین چالشهای موجود ایران نروند فاجعه ای بزرگتر پیش رو خواهد بود لذا اکنون که سه قوه پس از سالها جدل و انواع تعارضات در اختیار یک طیف قرار گرفته از همین الان بروند و در مورد چالشهای عمده ایران بیندیشند مانند: خشکسالی و بحرانهای محیط زیستی. رفع تحریمهای خانمان سوز ،مدیریت و کنترل آسیب های اقتصادی و اجتماعی و آب و انرژی . بیکاری و معیشت مردم،کاهش فرزند آوری و ارتقای سالمندی در کشور ؛ کنترل تورم و مشارکت مردم در سرمایه گذاری هایی که در آن شکست خورده اند؛ کسری بودجه و احیای صندوقهای بازنشستگی و اصلاح و تخصیص درست یارانه های نیازمندان از قلم افتاده و طرح جامعی برای ثبات منطقه ای و مدیریت کشور در چالشهای جهانی و تعامل با نظام بین الملل تا هویت و امنیت ملی و اقتصادی بیش از این تخریب نگردد.

در خاتمه معتقدم این هفت نفر یا هفت نماد دیگر تا زمان تغییراستراتژی و درمان اذهان بیمار تاثیرگذاران؛ بهبود قابل توجهی در شرایط کشور پدید نخواهند آورد ولی در همین شرایط تحمیلی، حضور اکثریت مردم را بنفع منافع و دولت فراگیر ملی و بنفع یکپارچگی ایران میدانم.